Αντεθνική-Αντιμιλιταριστική παρέμβαση για την αλληλεγγύη στους ολικούς αρνητές στράτευσης σε Ίλιον-Αγ. Ανάργυρους (15/12/18)

 αναδημοσιεύσεις, αντιμιλιταρισμός, αντιφασισμός, παρεμβάσεις, πορεία  Comments Off on Αντεθνική-Αντιμιλιταριστική παρέμβαση για την αλληλεγγύη στους ολικούς αρνητές στράτευσης σε Ίλιον-Αγ. Ανάργυρους (15/12/18)
Dec 192018
 

 

 

Το Σάββατο 15/12/18 πραγματοποιήθηκε από δεκάδες συντρόφισσες και συντρόφους, αντεθνική-αντιμιλιταριστική παρέμβαση για την αλληλεγγύη στους ολικούς αρνητές στράτευσης σε Ίλιον-Αγ. Ανάργυρους. Αφορμές στάθηκαν οι πιέσεις και τηλεφωνικές απειλές των αστυνομικών τμημάτων των τριγύρω περιοχών σε σπίτια ανυπότακτων και ολικών αρνητών στράτευσης για την επίδοση νέων κλητεύσεων στράτευσης, όπως και η πρόσφατη επιβολή προστίμων 6000 ευρώ σε δύο ανυπότακτους συντρόφους από τα συνεργαζόμενα ευαγή ιδρύματα της στρατολογίας, της εφορίας και της αστυνομίας. Πέραν των αφορμών αυτών, η παρέμβαση τοποθετήθηκε ενάντια στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα εθνικισμού και μιλιταρισμού που επιχειρούν να καλλιεργήσουν και να διαχύσουν κοινωνικά σύσσωμοι οι θεσμοί, το κράτος και  οι φασιστικές γκρούπες.

 

 

 

Η συλλογική παρέμβαση, ξεκίνησε από τους Αγίους Αναργύρους και πέρασε μπροστά από το τοπικό αστυνομικό τμήμα όπου φωνάχτηκαν συνθήματα και πετάχτηκαν τρικάκια αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης. Στη συνέχεια η παρέμβαση κινήθηκε προς τις γειτονιές του Ιλίου και κατά τη διάρκειά της μοιράστηκαν κείμενα, αναγράφτηκαν συνθήματα και στένσιλ, κολλήθηκαν χαρτοπανό και αναρτήθηκαν πανό. Η παρέμβαση κατευθύνθηκε στο αστυνομικό τμήμα Ιλίου όπου πετάχτηκαν τρικάκια αλληλεγγύης στους ολικούς αρνητές στράτευσης και γράφτηκαν συνθήματα στο στενό του τμήματος, ενώ ακολούθως, αναρτήθηκε πανό στην παρακείμενη πλατεία του Αγίου Φανουρίου. Λίγο αργότερα, και ενώ στο στενό του τμήματος έκαναν την εμφάνισή τους 2 τζιπ με 8 ράμπο – στρατολόγους, η παρέμβαση συνεχίστηκε σε μορφή μικρής πορείας με πανό που ανέγραφε: “Μπάτσοι, στρατοδίκες, εφοριακοί, κάτω τα ξερά σας από τους ολικούς αρνητές στράτευσης”

 

 

 

 

 

 

Συνεχίζουμε, ενάντια στα εθνικά ιδεώδη και τους εθνικισμούς, ενάντια στον μιλιταρισμό και τις πολεμικές μηχανές των κρατών, ενάντια σε έναν κόσμο διαχωρισμών και διακρίσεων. Για την αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων, για την αλληλεγγύη σε όσες και όσους αγωνίζονται ενάντια σε κράτη, πατρίδες, έθνη, θρησκείες, στρατούς, πατριαρχία.

 

 

αναδημοσίευση από το site:https://thersitis.espiv.net/

 Posted by at 14:09

Ο Δεκέμβρης 2008 μέσα από τα μάτια κάποιων εξεγερμένων της κατειλημμένης ΑΣΟΕΕ, Παρασκευή 30/11, 20.30, στο Ρεσάλτο

 αναδημοσιεύσεις, εκδηλώσεις  Comments Off on Ο Δεκέμβρης 2008 μέσα από τα μάτια κάποιων εξεγερμένων της κατειλημμένης ΑΣΟΕΕ, Παρασκευή 30/11, 20.30, στο Ρεσάλτο
Nov 292018
 
  • Βιωματικές καταθέσεις, έντυπο και οπτικοακουστικό υλικό για τους εξεγερμένους δρόμους και την κατάληψη της ΑΣΟΕΕ.
  • 10 χρόνια μετά, η εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 συνεχίζει να στοιχειώνει τις εξουσίες κάθε είδους και απόχρωσης. Γι’ αυτό αποφεύγουν να μιλούν γι’ αυτή, επιδιώκοντας να περάσει στη λήθη. Γι’ αυτό το θέαμα προσπαθεί να την απονοηματοδοτήσει και να την αφομοιώσει. Όμως, η εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 δεν ήταν ούτε απλά μια συλλογική φόρτιση και απάντηση στη δολοφονία του 15χρόνου Αλέξη Γρηγορόπουλου από μπάτσους ούτε «μπάχαλα» σε μεγάλη κλίμακα. Ήταν πολλά περισσότερα. Γι’ αυτό και αποτελεί ζωντανή ιστορία και πηγή έμπνευσης του κοινωνικού-ταξικού ανταγωνισμού της εποχής μας.

     

     

    Η εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 ήταν η μεγαλύτερη κοινωνική- ταξική εξέγερση από καταβολής του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Η γεωγραφική της διασπορά άγγιξε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, η αριθμητική συμμετοχή ήταν τεράστια, η σύνθεση των υποκειμένων εξαιρετικά πλατιά, η ποικιλομορφία δράσεων, επιθετικότητας, συλλογικοποίησης και «αντι-δομών» που εμφανίστηκαν ήταν πρωτόγνωρη. Κι αυτή η εξέγερση δεν άφησε πίσω της προσωπικότητες, νέες ηγετικές φυσιογνωμίες, νέες δυνατότητες εξουσιαστικής αφομοίωσης, διευθέτησης και διαχείρισης. Η φωνή και οι επιδιώξεις της δε χώρεσαν, δεν ενσωματώθηκαν και δεν καλουπώθηκαν σε αιτήματα.
    Οι κοινωνικές ιδιότητες και πολιτικές ταυτότητες του παρελθόντος ρευστοποιήθηκαν μέσα στο καμίνι της εξέγερσης, δημιουργώντας το έδαφος για πολυεπίπεδες νέες κοινωνικές διασταυρώσεις και συμπράξεις, με μοναδική προϋπόθεση τον ακηδεμόνευτο, αδιαμεσολάβητο και ανεξούσιο χαρακτήρα των συνευρέσεων. Μια νέα «ταυτότητα» δημιουργήθηκε, αυτή του εξεγερμένου, που χαρακτηριζόταν από την εχθρότητα για την αστυνομία, κάθε μορφή εξουσίας και διαμεσολάβησης (θεσμικούς φορείς, κόμματα, εργατοπατέρες, ΜΜΕ). Από την άρνηση συνδιαλλαγής με οποιοδήποτε κομμάτι του καθεστωτικού στερεώματος, αριστερό, κεντρώο ή δεξιό. Από την αντικατάσταση της λογικής των αιτημάτων και των διεκδικήσεων με τον λόγο και την πράξη της δημιουργικής καταστροφής. Από την εγκαθίδρυση των αξιών της συντροφικότητας, της αμοιβαιότητας, της αλληλεγγύης, της χαριστικότητας, ως θεμελιωδών τρόπων συγκρότησης ενός νέου είδους κοινωνικότητας και σχέσεων. Μια «ταυτότητα» που δεν ήρθε να ταξινομήσει αλλά να ενοποιήσει, αμφισβητώντας τους επιβαλλόμενους ρόλους κοινωνικοποίησης και κανονικοποίησης που διαχωρίζουν και ιεραρχούν […]
    […] Ο βασικότερος λόγος, πέρα από τις εκτεταμένες συγκρούσεις και τη διάχυτη αμφισβήτηση, που η εξέγερση αυτή πολεμήθηκε τόσο λυσσαλέα από όλους τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του καθεστώτος (δημοσιογράφους κάθε απόχρωσης, «ανθρώπους του πνεύματος» ολόκληρου του ιδεολογικού φάσματος, καθηγητές πανεπιστημίων, αριστερούς «διανοητές») ήταν γιατί δε σχετίζονταν με κάποια βελτίωση, καλλωπισμό ή εξωραϊσμό του συστήματος αλλά με τη συνολική καταστροφή του. Το εξεγερτικό Συμβάν δε στάθηκε σε κάτι επιμέρους αλλά αμφισβήτησε το όλον, χωρίς διεκδικήσεις απέναντι σε κάποια εξουσία, χωρίς συνδιαλλαγή, χωρίς ανάδειξη ηγετών, χωρίς επιδίωξη για κάποια αλλαγή. Ήταν το ίδιο η αλλαγή, η σύζευξη καταστροφής και δημιουργίας, η επίθεση στο παλιό και η γέννηση του καινούργιου […]
    […] Ο Δεκέμβρης έδειξε πως η εξέγερση είναι εφικτή, πως η κοινωνική εξέγερση είναι εφικτή. Και κατ’ επέκταση πως το όραμα-πρόταγμα της κοινωνικής επανάστασης δεν είναι ούτε ανέφικτο ούτε ανεδαφικό.
     Αν και στον Δεκέμβρη εκβάλανε κοινωνικές διεργασίες πολλών ετών, η εξέγερση σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε γραμμικό αποτέλεσμά τους. Ήταν μάλλον ένα σημείο ασυνέχειας, μια τομή στα αγωνιστικά-εξεγερτικά δεδομένα και η μήτρα γέννησης νέων πολυεπίπεδων και εμπλουτισμένων δυνατοτήτων και προοπτικών.
    Δεν είναι τυχαίο που την εξεγερτική άμπωτη από τους δρόμους και τις συγκρούσεις ακολούθησε μια διάχυση του «πνεύματος του Δεκέμβρη» σε μια πλημμυρίδα νέων συλλογικών εγχειρημάτων που ξεπήδησαν μέσα στο επόμενο διάστημα, αποτελώντας κατά μία έννοια τη «φάση της δημιουργίας» (ή αλλιώς της «ανοικοδόμησης») μετά τη «φάση της καταστροφής». Σε πείσμα των καθεστωτικών κάθε απόχρωσης που λασπολογούσαν την εξέγερση ως εκδήλωση μιας «βουβής οργής» χωρίς περιεχόμενο και προσανατολισμό […]
    […] Ο Δεκέμβρης δεν είναι ταινία που ξαναπαίζεται. Δεν πρόκειται να επαναληφθεί ούτε υπάρχει λόγος να τον αναπολούμε με μια ματιά, μια θύμηση και ένα συναίσθημα που μένει προσκολλημένο στο παρελθόν. Ούτε από την άλλη μπορεί να σβήσει από την ιστορική και κοινωνική μνήμη ή να μετατραπεί σε μουσειακό είδος, σε ένα φολκλόρ της σύγκρουσης. Ζει μέσα στον διαρκή αγώνα για κοινωνική και ατομική απελευθέρωση από τα δεσμά της εξουσίας, για μια αυτοοργανωμένη κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης, αξιοπρέπειας, κοινοκτημοσύνης. Και μεταλαμπαδεύεται σε κάθε επιλογή ρήξης με τους δυνάστες και το σύστημα εκμετάλλευσης τους. Γιατί είναι η σύγκρουση με το σύστημα εκμετάλλευσης, αλλοτρίωσης και υποταγής, τα συμφέροντα και τους προασπιστές του, που ανοίγει περάσματα και αφήνει ανοιχτό τον ορίζοντα της κοινωνικής επανάστασης, του κοινωνικού και ατομικού αυτοκαθορισμού, του ελευθεριακού-εξισωτικού μετασχηματισμού κάθε πτυχής και σχέσης της καθημερινής ζωής.
    Άλλωστε, όπως σωστά είχε γραφτεί στους τοίχους της μητρόπολης τις μέρες του Δεκέμβρη και έχει ειπωθεί πολλές φορές από τότε: η εξέγερση δεν ήταν απάντηση ήταν ερώτηση. Ερώτηση για τον τρόπο που βλέπουν οι «από κάτω» την αστυνομική βαρβαρότητα, την κρατική επιβολή, την καπιταλιστική ερημοποίηση. Ερώτηση για τον τρόπο που βλέπουν τον ίδιο τους τον εαυτό, τις σχέσεις τους, τις κοινωνικές τους «ιδιότητες», τις πολιτικές τους «ταυτότητες», την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητά τους, τις αρνήσεις και τις καταφάσεις τους, τη συγκρουσιακότητα και τη δημιουργικότητά τους, τις δυνατότητές τους να συναντηθούν και να συμπράξουν χωρίς ηγέτες, ειδικούς και μεσολαβητές, να γεννήσουν το καινούργιο, τον συλλογικό τόπο που δεν (θα) υπάρχει πια εξουσία, ιεραρχία, εκμετάλλευση, διαχωρισμοί και κοινωνικές διακρίσεις. Κι αυτή η ερώτηση παραμένει επίκαιρη όσο ποτέ.
    Αποσπάσματα από την μπροσούρα για την εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 «πριν-τότε-μετά», που αποτέλεσε την εισήγηση σχετικής εκδήλωσης στο ΡΕΣΑΛΤΟ στις 7/12/2012 από πρωτοβουλία συντρόφων/ισσών του στεκιού, τυπώθηκε τον Απρίλη του 2013 σε 2000 αντίτυπα και διακινήθηκε σε αυτοοργανωμένους χώρους και καταλήψεις, εκδηλώσεις και συνελεύσεις, χωρίς αντίτιμο, με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά.
    αναδημοσίευση από το site http://anarxiko-resalto.blogspot.com/
 Posted by at 22:57

Αναγραφή συνθημάτων σε Ίλιον και Αγίους Ανάργυρους ενάντια στα έθνη και τους στρατούς

 αναδημοσιεύσεις, αντιμιλιταρισμός, αντιφασισμός, παρεμβάσεις  Comments Off on Αναγραφή συνθημάτων σε Ίλιον και Αγίους Ανάργυρους ενάντια στα έθνη και τους στρατούς
Nov 292018
 

Το βράδυ της Πέμπτης 22/11 γράφτηκαν συνθήματα στις γειτονιές του Ιλίου και των Αγίων Αναργύρων ενάντια στα έθνη και τους στρατούς ως απάντηση στις αλλεπάλληλες ενοχλήσεις των μπάτσων σε κατοικίες συντρόφων και το κυνηγητό οικονομικής καταστολής που έχουν εξαπολήσει το τελευταίο διάστημα οι κρατικοί μηχανισμοί μέσω των εφοριών σε όσους επιλέγουν να ακυρώνουν στην πράξη τον θεσμό του στρατού υπερασπιζόμενοι πολιτικά την στάση αυτή.

κάτω τα χέρια σας από τους ολικούς αρνητές στράτευσης.

 

  

    

      

αναδημοσίευση από το site https://thersitis.espiv.net/

 Posted by at 22:52
Nov 012018
 

*Αναδημοσίευση από το blog της Συνέλευσης Αγώνα για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου

 Posted by at 18:11
Nov 012018
 

Την τελευταία δεκαετία, οι ποικιλόχρωμες διοικήσεις της δημοτικής αρχής του Αιγάλεω επιχείρησαν επανειλημμένα να χτίσουν έναν βρεφονηπιακό σταθμό στη θέση “Πατινάζ” μέσα στον –ήδη λεηλατημένο από την εμπορευματική εκμετάλλευση και σε μεγάλο βαθμό οικοδομημένο– δημόσιο χώρο του Μπαρουτάδικου. Στην προσπάθειά τους να καταστείλουν και να ενσωματώσουν τις δυναμικές αντιδράσεις των κατοίκων, χρησιμοποίησαν διαχρονικά όλα τα διαθέσιμα μέσα: κάλεσαν διμοιρίες ΜΑΤ για να τρομοκρατήσουν τα αγωνιζόμενα υποκείμενα, έφεραν αιφνιδιαστικά τις μπουλντόζες των εργολάβων για να κατασκάψουν τη γη, έστησαν ψευδεπίγραφα “δημοψηφίσματα”, κουβάλησαν δημοτικούς υπαλλήλους-λακέδες για να παίξουν τον επαίσχυντο ρόλο των “αγανακτισμένων πολιτών”, χρησιμοποίησαν κάθε λογής κοινωνικούς αυτοματισμούς για να διαχωρίσουν τους κατοίκους σύμφωνα με την τακτική του “διαίρει και βασίλευε”. Απέναντι σε αυτές τις μεθοδεύσεις ο επίμονος αγώνας των περιοίκων, της συνέλευσης που δημιουργήθηκε για την αποτροπή του έργου και των αυτοοργανωμένων συλλογικοτήτων της περιοχής κατάφερε πολλές φορές μέχρι τώρα να ακυρώσει τους σχεδιασμούς της τοπικής εξουσίας χάρη σε ένα πλήθος παρεμβάσεων, διαδηλώσεων και αδιαμεσολάβητων δράσεων για την υπεράσπιση και τη συλλογική επανοικειοποίηση του χώρου.

Σήμερα, η δημοτική αρχή επαναφέρει το ζήτημα της οικοδόμησης του σταθμού στο ίδιο σημείο και –έχοντας εξασφαλίσει εκ νέου την έγκριση της Περιφέρειας Αττικής– σχεδιάζει να ξεκινήσει άμεσα τις κατασκευαστικές εργασίες. Και είναι βέβαιο ότι δεν έχει καιρό για χάσιμο, καθώς επείγεται να παρουσιάσει άμεσα το “κοινωφελές έργο” της στο πλήθος των ψηφοφόρων ενόψει του επερχόμενου εκλογικού πανηγυριού. Αυτή τη φορά μάλιστα έχει φορέσει το “οικολογικό” προσωπείο της και διακηρύττει τον δήθεν “βιοκλιματικό” χαρακτήρα του σχεδιαζόμενου κτιρίου (του οποίου η προϋπολογισθείσα δαπάνη έχει διπλασιαστεί πλέον και ανέρχεται στα 2,3 εκ. ευρώ), προσπαθώντας έτσι απεγνωσμένα να δικαιολογήσει την εξαφάνιση ενός ακόμα ελεύθερου χώρου από την πόλη. Αυτοαναγορεύεται αυθαίρετα σε εκφραστή ενός αφηρημένου “κοινού συμφέροντος” και επιμένει στην υποτιθέμενη “αναγκαιότητα” να οικοδομηθεί ο σταθμός μέσα στο Μπαρουτάδικο, παρά την προφανή ύπαρξη ενός πλήθους άλλων διαθέσιμων χώρων και εγκαταστάσεων που θα μπορούσαν άμεσα να καλύψουν κάθε υφιστάμενη στεγαστική ανάγκη. Αυτή ακριβώς η επιμονή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το ζητούμενο για τη δημοτική αρχή δεν είναι η κάλυψη μιας οποιασδήποτε κοινωνικής ανάγκης αλλά η απορρόφηση ενός ογκώδους χρηματικού κονδυλίου από το ΕΣΠΑ προς όφελος των εργολάβων και όσων ακόμα αδημονούν να το καρπωθούν.

Η επιδίωξη οικοδόμησης του χώρου του Πατινάζ εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική περίφραξης και οικονομικής-εμπορευματικής αξιοποίησης του Μπαρουτάδικου από την τοπική εξουσία και το ιδιωτικό κεφάλαιο. Τμήματα του Μπαρουτάδικου έχουν ήδη παραχωρηθεί σε καφετέριες για κερδοσκοπική χρήση, ενώ συνεχίζεται συστηματικά η συρρίκνωσή του και εντείνεται ο κατακερματισμός του σε διαχωρισμένες λειτουργικές ζώνες (κατανάλωσης, οριοθετημένου περιπάτου, άθλησης, εκπαίδευσης κ.λπ.) που ακυρώνουν τις όποιες δυνατότητες για ελεύθερη περιπλάνηση μέσα σε αυτό. Η σχεδιαζόμενη ανάθεση της φύλαξης του άλσους από τη δημοτική αρχή σε ιδιωτική εταιρεία σεκιούριτι στοχεύει στην όξυνση του ελέγχου, της επιτήρησης και της καταστολής κάθε συμπεριφοράς που θεωρείται απείθαρχη ή “παρεκκλίνουσα”, ενώ την ίδια στιγμή οι “πρωτοποριακές” ιδέες των ιθυνόντων για τη μετατροπή του Μπαρουτάδικου σε “βιομηχανικό μουσείο” προετοιμάζουν τον μετασχηματισμό ενός ζωντανού τόπου συναντήσεων και παιχνιδιού σε έναν αποστειρωμένο χώρο που θα προσφέρεται μόνο για παθητική ενατένιση. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο, η εντατικοποίηση της αστυνόμευσης του Αιγάλεω από κάθε λογής μπάτσους και η μετάλλαξή του σε κέντρο κατανάλωσης, οι διακηρύξεις της τοπικής εξουσίας για δρόμους “καθαρούς” από αστέγους και αντιφασιστικά συνθήματα και η επιδιωκόμενη αναδιαμόρφωσή του σε “εναλλακτικό” τουριστικό προορισμό συνθέτουν μια κλιμακούμενη διαδικασία αναπλάσεων και εξευγενισμού που απειλεί να εκτοπίσει βίαια τους φτωχότερους και τους “μη κανονικούς” κατοίκους της πόλης.

Ενάντια στις περιφράξεις και τη λεηλασία των δημόσιων χώρων επανοικειοποιούμαστε την πόλη, εδαφικοποιούμε τις αντιστάσεις μας και αγωνιζόμαστε συλλογικά για να σαμποτάρουμε τις μηχανές της Ανάπλασης.

ΔΗΜΑΡΧΟΙ – ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ – ΜΠΑΤΣΟΙ – “ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ”
ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΠΑΤΙΝΑΖ

κατάληψη Σινιάλο/ Οκτώβρης 2018

Αναδημοσίευση από το site https://sinialo.espiv.net/

 

 Posted by at 18:09
css.php